Velayet kararlarında temel ölçüt çocuğun üstün yararıdır. Mahkeme; ebeveynlerin yaşam düzenini, çocuğun eğitim ve bakım koşullarını, duygusal gelişimini ve mevcut alıştığı çevreyi birlikte değerlendirir.
Tarafların ekonomik durumu tek başına belirleyici olmaz. Çocuğa fiilen kimin baktığı, ebeveynler arasındaki iletişim düzeyi, sosyal inceleme raporları ve gerektiğinde uzman görüşleri karar üzerinde etkili olur.
Bu nedenle velayet uyuşmazlıklarında yalnızca genel iddialarla değil; somut belge, tanık, okul ve sağlık kayıtları gibi destekleyici unsurlarla hareket edilmesi gerekir.
